Alert blijven!

door

DE DOOD VAN het eenjarige meisje woensdag aan de Quacarstraat is opnieuw een pijnlijke waarschuwing hoe kwetsbaar kleine kinderen zijn. Het meisje dat met haar hoofd in een emmer werd aangetroffen, verbleef bij familie omdat haar moeder moest werken. Onderzoek moet de precieze toedracht nog uitwijzen. Maar dit drama staat niet op zichzelf.

Op 15 juni verdronk op plantage Laarwijk eveneens een kind van één jaar. Politieonderzoek wees uit dat het jongetje in de keuken in een met water gevulde emmer terecht was gekomen. Een maand eerder overleed een baby van vier maanden in een ondergelopen woning te Hanna’s Lust. Het kind lag op bed terwijl een familielid buiten de vaat deed. Het werd later in het water in de slaapkamer aangetroffen.

De recente sterfgevallen moeten volwassenen wakker schudden

Ook in 2025 waren er tragische gevallen van overlijden. Aan de Bachoeweg werd een jongetje, dat bij zijn grootouders verbleef, wakker, liep ongemerkt naar het privézwembad en werd levenloos in het water gevonden. In maart van dat jaar overleed een zesjarig meisje nadat zij tijdens een bezoek met haar ouders en broertje op de bodem van zwembad Parima was aangetroffen.

Elk incident kent zijn eigen omstandigheden. Het past daarom niet om zonder volledig onderzoek individuele ouders of verzorgers als schuldige(n) aan te wijzen. Maar deze reeks tragedies rechtvaardigt wel een indringende boodschap: toezicht op baby’s, peuters en kleuters mag nooit als vanzelfsprekend of als een taak die er even bij wordt gedaan, worden beschouwd.

Jonge kinderen zijn nieuwsgierig, beweeglijk en zich nauwelijks bewust van gevaar. Een emmer water die voor een volwassene volkomen onschuldig lijkt, kan voor een peuter dodelijk zijn. Hetzelfde geldt voor een badkuip, teil, waterbak, regenton, kanaal, goot of zwembad.

Maar het gevaar houdt niet op bij water. Een openstaande deur of een poort die niet goed is afgesloten, kan voldoende zijn voor een klein kind om ongemerkt de straat op te gaan. Daar wachten risico’s die een kind zelf niet kan inschatten. Binnenshuis zijn er medicijnen, schoonmaakmiddelen, hete vloeistoffen, elektriciteit (stopcontacten), plastic zakken en kleine voorwerpen waarin kinderen kunnen stikken.

De omgeving waarin jonge kinderen verblijven moet – met hun veiligheid in gedachten – voortdurend worden bekeken. Emmers met water moeten worden geledigd of buiten bereik worden gezet. Zwembaden en waterreservoirs moeten worden afgeschermd. Deuren en poorten moeten voorkomen dat een peuter ongemerkt wegloopt. Gevaarlijke stoffen en voorwerpen horen ontoegankelijk te zijn.

Die verantwoordelijkheid geldt evenzeer wanneer ouders hun kind aan anderen toevertrouwen. Wie de zorg overneemt, neemt ook de verantwoordelijkheid voor de veiligheid van het kind over.

Een ongeluk is nooit volledig uit te sluiten. Maar ‘een ongeluk schuilt in een klein hoekje’ mag geen gemakkelijke verklaring worden waarmee ieder drama wordt afgesloten. Na ieder incident moet ook de ongemakkelijke vraag worden gesteld of het gevaar voorzien en het risico verkleind had kunnen worden.

De recente sterfgevallen moeten daarom meer teweegbrengen dan verdriet en medeleven. Ze moeten volwassenen wakker schudden. Baby’s, peuters en kleuters zijn voor hun veiligheid vrijwel volledig van ons afhankelijk. Soms kan één onbewaakt moment één moment te laat zijn.-.