Handhaving

door

HET WERD DE hoogste tijd dat de overheid de vervuiling van de leefomgeving serieus aanpakt. Wie door Paramaribo en andere woongebieden rijdt, kan er nauwelijks omheen: overwoekerde percelen, verwaarloosde bermen, autowrakken en plekken waar afval zonder enige schroom wordt gedumpt. Wat jarenlang als een terugkerende ergernis werd beschouwd, is op veel plaatsen uitgegroeid tot een structureel probleem dat de leefbaarheid van buurten aantast.

Met het nieuwe boetebesluit krijgen milieu-inspecteurs eindelijk meer mogelijkheden om daadwerkelijk op te treden. Zij kunnen als buitengewoon agent van politie proces-verbaal opmaken tegen overtreders. De maatregelen hebben onder meer betrekking op illegale vuilstort, slecht onderhouden percelen, verwaarloosde straatbermen, autowrakken op de openbare weg en afval dat uit voertuigen wordt gegooid. De boetes variëren van SRD 1.000 tot SRD 10.000.

Dit boetebesluit mag geen volgende maatregel worden die vooral op papier indrukwekkend oogt

Dat klinkt daadkrachtig. Echter, de werkelijke toets begint nu pas. Suriname heeft geen gebrek aan wetten, besluiten, regels en goede voornemens. Waar het te vaak aan ontbreekt, is consequente handhaving. Juist daardoor kon de situatie jarenlang verslechteren. Percelen konden jarenlang overwoekerd blijven, terwijl omwonenden met de gevolgen zaten. Op andere plekken veranderden open terreinen en bermen in informele vuilstortplaatsen zonder dat overtreders hoefden te vrezen voor merkbare consequenties.

De overheid moet daarbij ook kritisch naar zichzelf kijken. Jarenlang is onvoldoende en niet consequent opgetreden. Wanneer regels bestaan maar overtredingen vrijwel zonder gevolgen blijven, ontstaat vanzelf de indruk dat niemand zich eraan hoeft te houden. Daarom mag dit boetebesluit geen volgende maatregel worden die vooral op papier indrukwekkend oogt. De samenleving moet de handhaving op straat daadwerkelijk gaan merken.

Volgens minister Harish Monorath kan sinds 15 september worden beboet en zullen burgers over de nieuwe maatregelen worden geïnformeerd. Ook wordt gesproken over het inzetten van Safe City-camera’s bij de aanpak van overtreders. Dat moet gepaard gaan met zichtbare, regelmatige controles, snelle afhandeling van klachten en gelijke behandeling. Handhaving mag geen tijdelijke campagne zijn die na enkele weken weer wegzakt.

Maar burgers kunnen evenmin alle verantwoordelijkheid bij de overheid leggen. Wie afval op straat gooit, vuil op een leeg perceel dumpt of zijn terrein jarenlang laat verwilderen, draagt zelf bij aan het probleem en moet voor de gevolgen instaan. Een schone leefomgeving is een gezamenlijke verantwoordelijkheid, zoals de regering terecht benadrukt.

De wettelijke instrumenten zijn er nu. De excuses worden daarmee minder. De overheid moet handhaven en burgers moeten hun verantwoordelijkheid nemen. Pas wanneer beide daadwerkelijk gebeuren, kan dit besluit het begin worden van de omslag die al jaren noodzakelijk is.