DNA-voorzitter Adhin: “Zonder eendracht geen echte vrijheid”

door

PARAMARIBO – Tijdens de nationale herdenking van de afschaffing van de slavernij op 1 juli heeft parlementsvoorzitter Ashwin Adhin opgeroepen tot meer eenheid. Bij het Kwakoe-monument benadrukte hij dat Suriname alleen als collectief vooruit kan komen. Hij sloot zijn toespraak treffend af met de odo: “Ef’ yu no abi finga, yu no kan meki kofu”—zonder vingers kun je immers geen vuist maken.

Een kritische blik op 1 juli 1863

Hoewel op 1 juli 1863 met 21 kanonschoten vanuit Fort Zeelandia de vrijheid van ruim 33.000 tot slaaf gemaakten werd ingeluid, plaatste Adhin kritische kanttekeningen bij die historische dag. De parlementsvoorzitter wees op de bittere realiteit van de emancipatie: niet de slachtoffers, maar de plantage-eigenaren werden financieel gecompenseerd met 300 gulden per mens. “De vrijgemaakten kregen niets, geen cent, geen grond, geen gereedschap. De daders zijn betaald en de slachtoffers zijn met lege handen achtergelaten”, aldus Adhin.

Bovendien luidde de afschaffing niet direct complete onafhankelijkheid in. Door het daaropvolgende tienjarige staatstoezicht werden de ex-tot slaaf gemaakten verplicht om tot 1873 op de plantages te blijven werken. Adhin noemde 1873 dan ook een minstens zo belangrijk ijkpunt in de Surinaamse geschiedenis.

Gezamenlijke strijd voor menswaardigheid

In zijn toespraak bracht de DNA-voorzitter hulde aan verzetsstrijders en marrons, zoals Boni, die al ver vóór de officiële afschaffing de bossen in vluchtten om vrije gemeenschappen te stichten. Ook verwees hij naar schrijver Anton de Kom, die de geschiedenis schreef vanuit het perspectief van de onderdrukten in plaats van de koloniale heersers.

Adhin trok de lijn door naar de contractarbeiders uit India en Java, die later eveneens te maken kregen met uitbuiting en moesten vechten voor hun rechten. Volgens de voorzitter is de strijd voor een menswaardig bestaan er een van alle bevolkingsgroepen samen. Hij memoreerde hierbij de woorden van Anton de Kom dat alleen solidariteit alle Surinamers kan verenigen, en haalde het antropologische concept “Mi a no mi, mi na wi” (Ik ben niet ik alleen; ik ben wij) aan.

Bloemenhulde

De plechtigheid vond plaats op de vertrouwde hoek van de Zwartenhovenbrugstraat en de Dokter Sophie Redmondstraat. Na afloop van de toespraken werd de herdenking traditiegetrouw afgesloten met een kranslegging en bloemenhulde bij het Kwakoe-monument.