Tijd

KEVINS KIJK / Kevin Headley

Elk level brengt grotere uitdagingen. Je gaat ‘game over’, maar begint gewoon opnieuw. Het deuntje maakt me meteen vrolijk. Misschien is dat waarom ‘Super Mario’ generaties lang blijft inspireren: hij gaat geen uitdaging uit de weg en blijft doorgaan.

Bij het opruimen trof ik mijn oude ‘Nintendo Game Boy’. Helaas werkt hij na al die jaren niet meer. Hij zat in een doos vol met oude cassettebandjes, comics en andere spullen die ik had weggedaan. Meteen kwamen de herinneringen terug: het urenlang gamen. Gefrustreerd raken als ik een level net niet haal. Maar daarna het weer oppakken en opnieuw weer proberen; misschien lukt het met een andere strategie. Ik heb zo verschillende ‘Super Mario’-spellen uitgespeeld, net als andere games zoals ‘Metroid’ en ‘Mortal Kombat’. Hoewel ik van gamen houd, kwam ik er minder vaak aan toe dan ik had gewild.

Eerst had ik geen geld om games te kopen. Dus moest ik het doen met momenten waarop ik bij een neef was die een gameconsole had. We speelden veel ‘Killer Instinct’. Op een gegeven moment had ik genoeg gespaard om een ‘Game Boy’ te kopen; lekker makkelijk mee te nemen. Later kocht ik een ‘PSP’, een draagbare versie van de ‘PlayStation’. Daarop heb ik veel ‘Need for Speed’ gespeeld, ook tijdens lange reizen. Een ‘PlayStation 2’ bleef daarna niet lang uit, waarop ik veel ‘Fifa Soccer’ speelde. Uiteindelijk spaarde ik voor een ‘PlayStation 4’, die ik meteen bij de release kocht, samen met de ‘game Destiny’, waarin ik op de maan op monsters jaagde. Ik hield het een poos vol: een uurtje gamen per dag.

Maar op een gegeven moment moet je tijd maken voor andere zaken, zoals werk en alles wat daarbij komt kijken. De belofte dat ik de volgende dag het gamen zou inhalen, verbrak ik steeds weer. Uiteindelijk stond de ‘PlayStation 4’ daar vooral als een monument van mijn jeugd, mij aan te staren. Het enige wat er echt mee gebeurde, was het afstoffen. Af en toe speelde ik nog even, maar al snel moest ik weer iets anders doen.

Dat is vaak hoe het gaat: als je jong bent, heb je een zee van tijd, maar ontbreken de middelen om alles te doen wat je leuk vindt. En wanneer je eenmaal werkt, moet je juist tijd vrijmaken voor diezelfde dingen. Die balans vinden gaat niet altijd makkelijk, maar toch blijf je het proberen. Net als bij ‘Super Mario’, blijven doorgaan. Daarom spreekt het gamen me na al die jaren nog steeds aan.

Investeren in een nieuwe game console zou ik zo doen, maar andere zaken hebben nu prioriteit. Wie weet komt er een moment dat ik er toch weer voor ga — en dan ook echt de tijd neem om de verschillende spellen uit te spelen. Misschien is dat wel het echte verschil met vroeger: niet opnieuw beginnen omdat het moet, maar omdat je er bewust voor kiest. Voor nu kijk ik of ik de ‘Game Boy’ kan laten repareren. Weggooien is in elk geval geen optie.-.

headleydwt@gmail.com