WEDEROM POGING TOT PERSBREIDEL?

Laten we er geen doekjes om winden: geen enkele regering, niet hier en niet in het buitenland, is gecharmeerd van een onafhankelijke vrije pers. Machthebbers zijn namelijk niet gediend van het openbaren van zaken, die ze liever onder de vloermat zouden houden. En geen enkel gezag vindt het aangenaam, wanneer bepaalde schandalen via de media naar buiten komen. Vooral de vrije en schrijvende pers blijft een gevaar vormen voor oneerlijke lieden binnen een staatsbestel.
Tegenwoordig is het niet zo gemakkelijk meer aan de persvrijheid en vrijemeningsuiting te tornen, omdat artikel 19 van onze Grondwet uit 1987, als volgt luidt: ‘Een ieder heeft het recht om door de drukpers of andere communicatiemiddelen, zijn gedachten of gevoelens te openbaren en zijn mening te uiten behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet.’ Conclusie is dat hierin de persvrijheid en vrijemeningsuiting zijn verankerd, mits het individu zich niet schuldig maakt aan laster of smaad. Maar natuurlijk zijn we niet vergeten, dat er nog steeds van die muilkorfwetten vigeren, die als een zwaard van Damocles, boven de vrije meningsuiting blijven hangen en dat geen enkele regering tot op heden heeft getracht, deze wetten af te schaffen. Deze muilkorfwetten die uit de koloniale tijd stammen, worden nog steeds gehandhaafd als een soort chantagemiddel naar de vrije pers en meningsuiting.
Er is al zo vaak over gesproken en geschreven, maar opeenvolgende machthebbers vinden ze niet relevant, om tot eliminatie over te gaan. Wij, die de vrije pers en vrijemeningsuiting huldigen en altijd zullen proberen te beschermen, hebben een broertje dood aan deze voormelde wetten. Maar zelfs na een periode van ernstige militaire dictatuur, perscensuur, het verbieden van publicatie via verschillende mediahuizen en wel voor zestien maanden, het vermoorden van journalisten en andere mensenrechtenschendingen, zijn er nog steeds mensen, die niet begrepen hebben, dat een vrije pers inherent is aan een gezonde parlementaire democratie en dat het afgelopen moet zijn, wederom persbreidel te introduceren, op welke verkapte en gemene wijze dan ook. Wij hebben zo het vermoeden dat er lieden zijn opgestaan, die na 1987 zijn geboren en niet weten, wat onvrijheid, onderdrukking en mensenrechtenschendingen zijn, die bepaalde kritische mediawerkers de mond wensen te snoeien via een of andere fromu accreditatieregeling.
Bij dit medium weten we precies wat er gebeurt, als er wederom gewerkt zal worden met perscodes en de onvrijheid die daaruit voortvloeit. Nog nooit gehoord van de in 1984 doorgevoerde perscode voor wederom opengestelde mediahuizen, na zestien maanden sluiting? Gelukkig waren er toen mensen als Wim Udenhout, nu wijlen, die het militaire regiem zo ver kon krijgen, de pers wederom wat meer ruimte te geven, maar dan wel onder stringente voorwaarden. In een tijd van sociale media, Facebook en Instagram, hebben veel onnozelen niet in de gaten, wat het betekent om in onvrijheid en voortdurende angst te leven voor machthebbers, die op ongrondwettelijke wijze, de ruimte hebben, je desnoods van het leven te beroven. De jongelingen die nu wensen te werken aan een accreditatie fromu, hebben geen idee, wat persbreidel inhoudt. Men weet niet wat het betekent te worden gesommeerd naar de Memre Buku Kazerne, om aldaar uitgescholden en bedreigd te worden. Ook niet wat het voor Humphrey Keerveld, George Findlay en Noraly Beyer betekende, te worden opgeroepen zich bij de Mediaraad aan te melden en daar door sergeant Zinhagel erop gewezen te worden, dat de sergeanten in het kamp, any time in actie kunnen komen tegen journalisten van bepaalde media. De zoveelste bedreiging vanuit de maanden daarvoor gevestigde militaire dictatuur.
Wij weten bij vooral dit medium als geen ander, dat er nog steeds van die bejaarde lieden uit 1980-1987 zijn, die denken op niet-democratische wijze, bepaalde mensen die in alle vrijheid hun werk willen doen om het volk op een juiste wijze voor te lichten, de mond te snoeren, of dat nu op een letterlijke of figuurlijke wijze dient te geschieden. Wij moeten in dit land beseffen dat de vrijheid die we nu hebben via de vrije en onafhankelijke pers en de sociale media, zo kan omslaan in een alles vernietigende dictatuur, waar vooral wij, alles over kunnen vertellen.
The post WEDEROM POGING TOT PERSBREIDEL? ..

...