Inkomens en vermogensregistratie

door

HET WAS STOERE taal van minister Harish Monorath van Justitie en Politie. De bewindsman liet tijdens één van de persconferenties, voorafgaand aan de raad van ministers, heel scherp weten dat er wat zwaaide voor de politici en publieke functionarissen die hun vermogen vóór 17 februari nog niet hadden geregistreerd. “U gaat worden opgesloten worden!” klonk het in woorden van gelijke strekking.

Toch vroeg kennelijk de minister zelf meer tijd voor functionarissen om zich te melden voor deze verplichte registratie. Hij heeft dat gelukkig al gedaan. De termijn waarbinnen mensen zich nog kunnen registreren is nu met zes maanden verlengd, maar het is niet de eerste verlenging. In 2023 is het staatsbesluit geslagen, waarbij de vermogens en inkomensregistratie verplicht zou worden. Toch werd daar geen uitvoering aangegeven, ook niet als één van de aanbevelingen van het Internationaal Monetair Fonds.

Mensen bedenken allerlei manieren om geld van de samenleving in hun zak te krijgen, goed of kwaadschiks schijnt hen niet uit te maken

Net vóór de verkiezingen, februari vorig jaar, liet de toenmalige minister van Justitie en Politie, Kenneth Amoksi, weer eens weten dat de implementatie van het staatsbesluit zou worden uitgesteld tot na de verkiezingen. De bewindsman vertelde niet wat de reden was van het uitstel en nu langer dan een jaar verder, krijgen deze publieke en politieke functionarissen nog eens een halfjaar de tijd zich te melden.

Helemaal mooi is het dat het vermogen registreren al veel eerder kon. Iedereen kon naar de notaris gaan en het vermogen laten vastleggen alvorens een hoge publieke of politieke functie te bekleden. Sterker nog, de eerste president die zijn kabinet vroeg dit te doen was Ramsewak Shankar in 1988. Het feit dat maar een fractie van de mensen die tot de categorie behoren die moet registreren dat heeft gedaan, zet aan tot nadenken.

Dit lijkt een teken dat veel van deze personen hun functie uitoefenen om er persoonlijk op een niet eerlijke manier beter van te worden. En niet alleen de uitgebleven registratie toont dit aan, maar ook het aantal gevallen van malversaties, dan wel corruptie, dat nu aan het licht komt, bevestigt dit gedrag.

Mensen bedenken allerlei manieren om geld van de samenleving in hun zak te krijgen, goed of kwaadschiks schijnt hen niet uit te maken. Dat laten de onregelmatigheden binnen het Staatsziekenfonds ook zien. De mensen hebben niet eens een jaar gewacht met hun deviant gedrag; het graaien begon gelijk.

Suriname zit in een verziekte situatie, veel politieke en publieke functionarissen zitten door de recente verhogingen van hun vergoedingen in een ongekend rijke schaal. En toch willen veel van hen hun vermogen niet laten vastleggen en om de drie jaar laten controleren. Het is bijna niet te geloven dat het deze zelfde mensen in hun hoge auto’s en dure kleren zijn die nog geen jaar geleden kilometers liepen in arme buurten om stemmen te vergaren. Wat een perverse realiteit levert dat vandaag de dag op. Walgelijk is dat van de publieke en politieke figuren. Foei toch!