Bad vibes

door

SERIEUS!? / Ivan Cairo

Als er een prijs bestond voor de meest bizarre soap van het jaar, dan had de SVB samen met Natio al lang op het podium gestaan, met confetti van bankafschriften en rechtsstukken. Want eerlijk is eerlijk: wat zich de afgelopen weken rond onze nationale trots heeft afgespeeld, lijkt minder op voetbal en meer op een spirituele achtervolging. Een soort hebi.

Het begon onschuldig, zoals alle ellende begint. Eerst dat rechtstreekse WK-ticket dat nét niet werd gepakt. Daarna vertrok bondscoach Stanga sneller dan een linksbuiten met kramp in de 89ste minuut. Nog voor de supporters hun hartslag weer op orde hadden na het debacle in Guatemala, kwamen de deurwaarders het veld op. Niet om de cornervlaggen te controleren, maar om in opdracht van Ollie en crew bankrekeningen te bevriezen. SRD 10 miljoen hier, een beslagje daar.

En alsof dat allemaal nog te behappen was, bleek dat de voetbalbond een unieke gave heeft: ja zeggen bij de rechter en nee doen bij de handtekening. Er lag een voorstel op tafel dat zo netjes en evenwichtig was dat zelfs de beste mediator ter wereld er jaloers op zou zijn.

Rust, arbitrage, mediastilte, iedereen weer in zijn vak. In nationaal belang. Maar nee hoor, op de dag suprême werd de pen koud gehouden. De SVB gaf niet thuis. Resultaat: beslag blijft, betalen moet en de rechter keek vermoedelijk alsof hij dacht: “Unu e meki mi weri fu noti.”

Daar bleef het niet bij. In deze voetbalserie kwam ook het onvermijdelijke hoofdstuk van interne frictie voorbij. Communicatieman Koesje mocht zijn microfoon, laptop, pen en schrijfblok inleveren. Volgens de bond was hij te spraakzaam geweest, iets te vrij met informatie, iets te gezellig met voice notes, te loslippig. De spelers zouden het vertrouwen kwijt zijn geraakt en zonder vertrouwen kan je geen team bouwen, zeggen ze. Al lijkt het vertrouwen in de bestuurskamer zelf ook al enige tijd met blessureverlof.

Intussen kijkt de doorsnee voetbalfan toe met een Parbo in de hand en vraagt zich af: halen we met deze perikelen de eindstreep wel tijdens de play-off in maart? Want tussen rechtszaken, bestuurdersaansprakelijkheid, beslagleggingen en ontslagen door, wordt niets gezegd hoe het traject naar maart er met de nieuwe bondscoach Henkie eruit ziet. Alles beweegt, behalve het spel.

Het ironische is dat iedereen het beste zegt te willen voor het Surinaamse voetbal. Maar als goede bedoelingen doelpunten waren, hadden we allang een WK gewonnen. Wat we nu hebben, is een bond met meer advocaten dan middenvelders, een selectie die moe wordt van randzaken en een publiek dat langzaam het gevoel krijgt dat er iets bovennatuurlijks meespeelt.

Misschien is het geen tactisch probleem. Misschien is het geen financieel probleem. Misschien is het gewoon spiritueel. Alles rond Natio lijkt ‘bewiest’. Want als je zóveel tegenslag achter elkaar hebt, zóveel ruzie, zóveel misverstanden en zóveel juridische brieven, dan kan het bijna niet anders dan dat er ergens een ‘bad vibes’ rondzweeft.

Misschien is het de hoogste tijd dat de SVB en Natio een stevig kruidenbad nemen met Ma Ellie’s switi watra om hun hebi skin te reinigen. Hopelijk is er nog een beetje overgebleven van wat op Owru Yari-dag was klaargemaakt. Dus snel contact maken met Oom Iwan.-.

ivancairo@yahoo.com