Trump schendt soevereiniteit en internationaal recht

INGEZONDEN

Sinds het aantreden van Donald Trump als president van de Verenigde Staten zijn er al verschillende onaangename verrassingen geweest. Daarbij horen onder meer zijn annexatieplannen ten aanzien van Canada en Groenland – waarbij dat laatste opnieuw als voornemen is herhaald door Trump en topadviseur Miller – massadeportaties van ongedocumenteerde vluchtelingen, waarbij het er vaak grof aan toe ging, en zijn Gaza-rivierplan, dat neerkomt op etnische zuiveringen van de bewoners van Gaza.

De grootste nieuwjaarsverrassing was echter de gewapende militaire aanval op Venezuela. Daarbij werden de zittende president Maduro en zijn vrouw door Amerikaanse militairen ontvoerd en naar New York gebracht, waar zij werden opgesloten in een gevangenis in Brooklyn, die berucht is vanwege de ondermaatse detentieomstandigheden. De aanklacht luidt: “Terrorisme, drugshandel en wapenbezit.”

Voor de normaal oplettende lezer is het duidelijk dat wanneer land A land B militair binnenvalt zonder dat er sprake is van oorlog, en daarbij de zittende president en zijn vrouw tegen hun wil meeneemt naar land A, er sprake is van ontvoering. Dat is hier onmiskenbaar het geval.

President Trump, de betrokken legereenheid en zijn regering zijn in deze context aan te merken als kidnappers en bandieten. Volgens het internationaal recht zijn dergelijke ‘Trump-cowboyacties’ verboden. Het VN-Handvest garandeert immers de soevereiniteit van staten, en een aanval op een andere staat is uitsluitend toegestaan als reactie op een eerdere aanval of wanneer er een mandaat is van de VN-Veiligheidsraad. In dit geval is er dus sprake van een grove schending van de Venezolaanse soevereiniteit.

Of er nu sprake is van mogelijke betrokkenheid van Maduro bij drugshandel, van oneerlijke presidentsverkiezingen in 2024 – en daar lijkt het sterk op – of van andere kwesties, doet juridisch niet ter zake. Een gewapende militaire aanval op een land en de ontvoering van een zittende president zijn niet toegestaan.

Intussen is duidelijk geworden dat het Trump vooral om olie te doen is. Hij wil Amerikaanse oliebedrijven een prominente rol geven in de Venezolaanse olieproductie. Daarnaast streeft hij naar feitelijke dominantie over Venezuela door te verklaren dat de Verenigde Staten het land nu “runnen”.

Steeds meer lijkt Trump Zuid-Amerika te beschouwen als zijn achtertuin. De reactie van Europese leiders op deze Trump-kidnapactie is tot nu toe, op enkele uitzonderingen na, bijzonder mager geweest. Dat is gevaarlijk, zeker in het licht van nieuwe Trump-avonturen, zoals de dreiging tot annexatie van Groenland. Het is dan ook zaak om zich nu te verweren. Doet men dat niet, dan dreigt Donald Trump uit te groeien tot de volgende president van een verenigd Europa.

Astrid Essed

De redactie van de Ware Tijd stelt lezers in de gelegenheid stukken in te zenden ter publicatie. In principe worden alle ingezonden artikelen opgenomen, tenzij de inhoud schadelijk, kwetsend of beledigend is voor derden. Stukken die worden geplaatst komen niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van de Ware Tijd. De redactie behoudt zich het recht voor om stukken niet te plaatsen, of in te korten of te redigeren zonder dat die uit hun context worden gehaald.

...