De aanval op Hindostanen is een aanval op Suriname

In de afgelopen zes maanden is een zorgwekkende verschuiving zichtbaar geworden in de Surinaamse samenleving. Sinds het aantreden van de nieuwe regering lijkt er een onderstroom van wantrouwen, uitsluiting en rancune te zijn ontstaan richting de Hindostaanse bevolkingsgroep – een gemeenschap die al meer dan 150 jaar een onmisbare pijler vormt van het land.
Het begon al kort na de verkiezingen van 2025, toen enkele leden van een grote politieke partij openlijk beweerden dat Hindostanen “geen echte Surinamers” zouden zijn. De partijleiding nam afstand van deze uitspraken, maar concrete stappen om herhaling te voorkomen bleven uit. In een land dat zichzelf graag presenteert als voorbeeld van diversiteit en saamhorigheid, had juist op dat moment een duidelijk signaal moeten worden afgegeven: iedere Surinamer hoort erbij, zonder uitzondering. En dat er concrete stappen zouden volgen om dit te waarborgen.
Dat signaal kwam niet. Integendeel: de situatie is in de afgelopen maanden vele malen ernstiger geworden.
Onverklaarbare verschuivingen binnen het overheidsapparaat
Ook binnen de overheid zelf ontstond onrust. Op het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur werden in korte tijd opvallend veel Hindostaanse medewerkers vervangen door anderen, onder het mom van “professionalisering” en “herstructurering”. Abstracte termen, zonder uitleg, zonder transparantie en zonder respect voor de mensen die het betrof.
In een volwassen democratie mag de samenleving verwachten dat zulke ingrijpende beslissingen helder worden toegelicht en onderbouwd. Niet om verdeeldheid te zaaien, maar juist om die te voorkomen. Wanneer uitleg ontbreekt, ontstaat ruimte voor wantrouwen. En dat wantrouwen in de regering, haar keuzes en beslissingen groeit nu met de dag.
Een nieuwe hetze: de rechterlijke macht
Alsof dat nog niet genoeg was, ontstond vervolgens een publieke discussie over de positie van de Hindostaanse Procureur-Generaal. Argumenten werden aangedragen, maar geen daarvan hield werkelijk stand. Wat door het gebrek aan transparantie en onderbouwing bleef hangen, was het gevoel dat niet de functie, maar de afkomst ter discussie stond.
En dat raakt niet alleen Hindostanen. Het raakt het vertrouwen van álle Surinamers in een eerlijke rechtsstaat.
Een patroon dat niet langer genegeerd kan worden
Wanneer al deze gebeurtenissen naast elkaar worden gelegd, ontstaat een patroon dat niet langer als toevallig kan worden bestempeld. In slechts een half jaar tijd is een sfeer ontstaan waarin Hindostanen zich steeds minder veilig, minder gewenst en minder erkend voelen.
Dat is niet alleen pijnlijk, het is gevaarlijk. De wereldgeschiedenis laat zien dat uitsluiting zelden begint met geweld, maar vrijwel altijd met woorden, met subtiele verschuivingen en met het normaliseren van ongelijkheid.
Suriname mag nooit die weg op gaan.
Het gaat niet om wie er eerder zat, maar om wie we willen zijn
Sommigen proberen de huidige situatie te rechtvaardigen door te verwijzen naar de vorige regering, die volgens critici te veel Hindostanen zou hebben benoemd. Maar zelfs áls dat zo zou zijn, is dat nog geen excuus om dezelfde fout te herhalen. Een nieuwe regering die verandering belooft en zegt het systeem te willen hervormen, moet dat systeem daadwerkelijk verbeteren — niet vervangen door een nieuwe vorm van uitsluiting.
Suriname is gebouwd door vele handen, vele culturen en vele verhalen. De Hindostaanse gemeenschap is daarin een essentieel onderdeel: in de landbouw, het onderwijs, de handel, de rechtspraak, de cultuur en de economie.
Wie dat ontkent, ontkent een deel van Suriname zelf.
De vijfpuntige ster is niet compleet zonder Hindostanen
De nationale vlag draagt een ster met vijf punten. Elke punt staat symbool voor een bevolkingsgroep die samen het land vormt. Geen enkele punt is groter dan de andere. En geen enkele punt mag verdwijnen.
Hindostanen horen bij Suriname. Niet als gast. Niet als bijzaak. Maar als volwaardige ingezetenen van het land.
Tijd voor leiderschap dat verbindt
Wat Suriname nu nodig heeft, is leiderschap dat de samenleving bijeenbrengt. Leiders die niet wegkijken wanneer groepen worden uitgesloten. Leiders die durven zeggen: “Dit is niet wie wij zijn.”
Want de vraag die nu voor ons ligt, is simpel maar fundamenteel:
Willen we een Suriname waarin elke groep zich thuis voelt, of een Suriname waarin sommige groepen moeten vrezen voor hun plek?
De keuze zou duidelijk moeten zijn.
Een oproep aan alle Surinamers
Dit artikel is geen aanval op een partij of persoon. Het is een oproep aan het land. Aan Afro-Surinamers, Javanen, Inheemsen, Marrons, Chinezen, Boeroes — aan iedereen die Suriname liefheeft.
Kijk om je heen. Zie wat er gebeurt. En besef: wanneer één groep wordt uitgesloten, verliest het hele land. Sluit daarom je ogen niet en kijk niet weg omdat het jou niet direct betreft.
Hindostanen horen erbij. Altijd. Niet omdat iemand dat moet toestaan, maar omdat het simpelweg de waarheid is.
Richard Bruins
The post De aanval op Hindostanen is een aanval op Suriname appeared first on Suriname suriname.

...