GEORGANISEERD GESJOEMEL MET MONIKARTA

 De MoniKarta, ooit bedoeld als steunmiddel voor de meest kwetsbaren in Suriname, is verworden tot een speeltuin voor vriendjespolitiek, nepotisme en grove corruptie. Wat had moeten dienen om de koopkracht van de armen te verbeteren, is veranderd in een systeem waarin familie en vrienden van machtige politici herhaaldelijk profiteren, terwijl de mensen die het echt nodig hebben, van het kastje naar de muur worden gestuurd. Het is schrijnend en onaanvaardbaar.
Zowel bij de Surinaamse Postspaarbank (SPSB) als op het ministerie van Sociale Zaken en Volkshuisvesting (SoZaVo), zijn personen betrokken die in georganiseerd verband, hebben gesjoemeld met gelden. Minister Diana Pokie belooft dat er nu zal worden opgetreden: “Alle bewijzen zijn er en mensen zullen de bak in gaan.” Dat moet gebeuren, en snel.
Het contract met de SPSB loopt in februari af en er wordt gewerkt aan een digitaal systeem. Binnen een jaar moet de cashcultuur, die corruptiegevoelig is, worden geminimaliseerd. Maar technologie alleen lost dit probleem niet op. De kern van de kwaal is een regelcultuur die vriendjes en familie systematisch bevoordeelt. Burgers die afhankelijk zijn van sociale uitkeringen worden de dupe van een systeem dat niet gebaseerd is op rechtvaardigheid, maar op politieke loyaliteit en persoonlijke connecties.
Tijdens een openbare vergadering van De Nationale Assemblee in augustus 2024, werd al blootgelegd hoe grillig en willekeurig het MoniKarta-systeem is. Het was toen al duidelijk dat sommige mensen een kaart hadden zonder die ooit te hebben aangevraagd, terwijl anderen maanden op hun geld moesten wachten. In Brokopondo bleven uitbetalingen soms uit, terwijl andere districten wel werden bediend. Daarnaast waren er aanwijzingen dat ook grondaanvragen en BaZo-kaarten via politieke kanalen worden geregeld. Het is duidelijk: politieke invloed bepaalt wie recht heeft op hulp, wie wordt gepasseerd, en wie kan profiteren van misbruik.
Keerpunt had ook al melding gemaakt dat familie en vrienden van invloedrijke functionarissen, onterecht meerdere uitkeringen ontvangen via vervalste identiteitsdocumenten. Voorlopige schattingen lagen in die periode rond de 20.000 fraudegevallen. Dit is niet slechts een incident, maar een patroon van systematische misstanden. We willen thans zelfs stellen dat er sprake is van georganiseerde misdaad op het ministerie van SoZaVo. Het gebrek aan toezicht en controle bij de betrokken instanties is schokkend, net als de traagheid van het Openbaar Ministerie, dat nalatig blijft, terwijl fraudeurs straffeloos doorgaan.
Het echte probleem is nepotisme, vriendjespolitiek en politieke bescherming van fraudeurs. Burgers verliezen het vertrouwen in hun overheid en hun recht op een eerlijk systeem. Het is hoog tijd dat de verantwoordelijken ter verantwoording worden geroepen, dat procedures en toezicht radicaal worden herzien, en dat het systeem wordt teruggebracht naar zijn oorspronkelijke doel: hulp aan wie het echt nodig heeft.
The post GEORGANISEERD GESJOEMEL MET MONIKARTA ..