25 februari

door

25 FEBRUARI KEERT vooralsnog niet terug als nationale vrije dag, zo heeft president Jennifer Geerlings-Simons besloten. Haar beslissing zal door een groot deel van de samenleving worden gewaardeerd en zal tot grote opluchting hebben geleid. Gevreesd werd dat zij als president namens de Nationale Democratische Partij (NDP) deze zogeheten ‘Dag van Bevrijding en Vernieuwing’ weer in ere zou herstellen als nationale gedenkdag.

De NDP van president Desi Bouterse had deze dag in 2011 tot vrije dag verheven om de staatsgreep van 25 februari 1980 en de zogenaamde revolutie te herdenken. Tegenstanders merkten toen terecht op dat daarmee ook de gruwelijkheden van de militaire dictatuur onder zijn leiding onterecht werden opgehemeld.

In de ogen van veel Surinamers heeft Geerlings-Simons het nodige krediet gewonnen door zo’n wijs besluit te nemen

Maar na het verdwijnen van Bouterse als president en de komst van zijn opvolger Chandrikapersad Santokhi, werd de dag direct weer van de toch al lange lijst met vrije dagen geschrapt. De NDP en de ‘oud-revolutionairen’ waren sindsdien aangewezen op hun eigen herdenking, georganiseerd door de paarse partij.

Na het aantreden van de regering van Geerlings-Simons was het te verwachten dat de oude garde binnen de NDP onder leiding van Ramon Abrahams weer om de herintroductie van deze dag zou vragen. Tijdens de coalitieonderhandelingen van vorig jaar wilde ze nog niet zeggen of ze daar positief op zou reageren.

Maar het was toen wel al duidelijk dat het met name voor de NPS onbespreekbaar zou zijn. Mede om die reden honoreerde het staatshoofd in oktober vorig jaar ook het verzoek niet voor gratie voor de drie mannen die momenteel hun straf uitzitten voor hun rol bij de Decembermoorden van 1982 en voor de nog altijd voortvluchtige verdachte Iwan Dijksteel.

Geerlings-Simons wist destijds de enorme druk vanuit haar partij te weerstaan en legde ook dat verzoek naast zich neer. Daarmee maakte zij geen vrienden in Ocer, maar haar besluit viel uit politiek oogpunt goed te begrijpen. Immers, het zou tot grote onvrede binnen de samenleving hebben geleid en waarschijnlijk een allesvernietigende bom onder de coalitie tot ontploffing hebben gebracht.

Echter, in haar uitleg legde ze de nadruk op het feit dat zij geen officieel gratieverzoek had ontvangen van de vier mannen en dat het daarom niet kon worden gehonoreerd. “Een brief die niet door de betrokkenen is ondertekend, geldt niet als gratieverzoek”, zo probeerde zij haar gezicht naar de diehards binnen de NDP te redden.

En nu heeft ze de ‘Dag van Bevrijding en Vernieuwing’ niet tot nationale vrije dag gemaakt. Dat wilde de commissie-Desi Bouterse wel, maar Geerlings-Simons beweert nog geen brief van de stichting te hebben gezien. “Misschien ligt die op kantoor bij mij”, zei ze tijdens het programma ‘Bakana Tori’ op Lim FM.

Maar ook al had ze die wel gezien, dan had ze het verzoek hoogstwaarschijnlijk niet gehonoreerd. “Is dit het belangrijkste wat we nu moeten doen? Om verandering te brengen in het land, moet je aan de macht blijven. Dat moeten we vasthouden”, zei ze, daarmee doelende op het in stand houden van de coalitie.

In de ogen van veel Surinamers heeft Geerlings-Simons het nodige krediet gewonnen door zo’n wijs besluit te nemen. Maar de druk binnen de NDP, waar ze bij een deel van de leden al behoorlijk onder vuur ligt, zal hierdoor alleen maar toenemen.