President Jennifer Simons en Bronto Somohardjo hebben tijdens de viering van 136 jaar Javaanse immigratie op het Onafhankelijkheidsplein benadrukt, dat de verschillende bevolkingsgroepen in Suriname, niet alleen naast elkaar moeten leven, maar elkaar daadwerkelijk moeten waarderen en respecteren. De herdenking viel dit jaar voor het eerst samen met de door de regering uitgeroepen Heritage Month.
Volgens president Simons biedt de Heritage Month een belangrijk moment, om stil te staan bij de wortels van de Surinaamse samenleving en bij de toekomst die gezamenlijk moet worden opgebouwd. “We gaan vanaf dit jaar, met elkaar constant bezinnen, over hoe het gaat met elkaar, hoe het gaat met de ander en hoe we samen verder gaan”, zei zij.
Precies 136 jaar geleden kwamen de eerste Javaanse contractarbeiders naar Suriname. Simons wees erop, dat de geschiedenis van Suriname uit verschillende verhalen bestaat: verhalen die soms verrassend, maar ook treurig en ongelooflijk zijn. Uiteindelijk hebben deze verschillende geschiedenissen ertoe geleid dat bevolkingsgroepen met elkaar verbonden raakten en gezamenlijk het Suriname van vandaag hebben gevormd.
De president benadrukte voorts dat de culturele diversiteit onder meer zichtbaar is in de Surinaamse keuken. Gerechten die oorspronkelijk uit verschillende culturen afkomstig zijn, worden inmiddels door vrijwel alle Surinamers als onderdeel van hun eigen nationale identiteit, beschouwd. Volgens Simons laat dit zien dat de samenleving al belangrijke stappen heeft gezet richting verbondenheid.
Tegelijkertijd waarschuwde zij dat die rijkdom kwetsbaar is. Zij vergeleek de Surinaamse samenleving met een kostbare vaas, die mooi maar ook breekbaar is. Daarom moeten Surinamers volgens haar gezamenlijk zorgen voor een samenleving, waarin iedereen toekomst- en ontplooiingskansen ziet.
“Respecteer jezelf, respecteer je voorouders, dan kun je anderen ook respecteren”, stelde Simons. Zij riep de bevolking op het erfgoed van de voorouders te eren door verder te bouwen aan een Suriname dat wordt gekenmerkt door rechtvaardigheid, onderling respect en duurzame ontwikkeling.
Bronto Somohardjo sloot zich aan bij de oproep tot verbondenheid, maar legde daarbij sterk de nadruk op het doorgeven van geschiedenis en tradities aan toekomstige generaties. “Een volk sterft wanneer de herinneringen niet meer worden gedeeld, wanneer de liederen niet meer worden gezongen en wanneer de tradities niet meer worden doorgegeven”, zei hij.
Somohardjo vertelde dat zijn grootouders hem nooit hadden gevraagd, minister of parlementariër te worden. Hun belangrijkste boodschap was dat hij nooit mocht vergeten, waar hij vandaan kwam. Hij zei trots te zijn op zijn Javaanse afkomst, maar benadrukte dat Javaanse trots nooit mag leiden tot minachting voor andere bevolkingsgroepen.
“Als mijn Javaanse trots zou betekenen dat ik minder of neerkijk op mijn andere bevolkingsgroepen, dan heb ik de boodschap van mijn voorouders niet begrepen”, aldus Somohardjo.
Hij vergeleek Suriname met een kankantrieboom, waarvan verschillende wortels diep in de grond groeien. Hoewel de wortels niet zichtbaar zijn, dragen ze allemaal bij aan de kracht van de boom. Volgens hem geldt hetzelfde voor de verschillende bevolkingsgroepen in Suriname.
Somohardjo pleitte daarom voor een andere houding tegenover culturele verschillen. “Een cultuur, een bevolkingsgroep tolereer je niet. Die waardeer je en die respecteer je.” Volgens hem is tolereren onvoldoende om echte eenheid te bereiken.
Ook het begrip ‘broeders hoeder’, dat door president Simons werd aangehaald, kreeg in zijn toespraak een concrete betekenis. Volgens Somohardjo betekent het niet alleen dat men elkaar met rust laat, maar ook dat men voor elkaar opkomt, wanneer iemand onrecht wordt aangedaan of wanneer diens vrijheid in gevaar is.
Organisator Martino Madiksan keek ondertussen tevreden terug op de viering. Volgens hem was sprake van een geslaagd evenement en bleef het publiek ook later op de avond in grote aantallen aanwezig. Voor hem staat de herdenking vooral voor “vrijheid, blijheid en een beetje elkaar gunnen”.
Madiksan deed daarnaast alvast een oproep aan bedrijven en sponsoren om toekomstige activiteiten te ondersteunen. Zijn boodschap aan de samenleving was eenvoudig: “We moeten lief zijn voor elkaar.”
The post 136 jaar Javaanse immigratie: ‘Wees elkaars broeders hoeder’ ..
- Column: De wereldwijde kenniscrisis..
- Na afgelaste DNA-reis: Parmessar wil overleg met fractielei…..
- MapBiomas Suriname gelanceerd: Ruim 166.000 hectare bos ver…..
- Geen nieuwe vergunningen voor feesten bij ABOP-centrum na k…..
- Column: Borrelpraat no. 935..
- Reiziger met bijna 2 kilo vermoedelijke cocaïne aangehouden…..
- ABOP zal tegen ratificatie grensprotocol met Frankrijk stem…..
- 你好! Ni hao, hallo (4)..
- Ballers Club Wanica stapelt titels op en geeft jongeren nie…..
- Van Reactie naar Creatie: een boodschap aan Suriname..
- VHP: Geen ruimte voor misverstanden over gelijkwaardigheid …..
- ZONDER HANDHAVING BLIJFT MISDAAD LONEN..
- VAARWEL DOODSTRAF..
- BALANS NA EEN JAAR SIMONS: ER IS NIKS DAT GOED GAAT!..
- Robinhood uitgeschakeld in Concacaf-clubvoetbal..
- Programma moet mentale problemen bij zwangere vrouwen eerde…..
- Trijntje Oosterhuis voelt zich thuis in Suriname: “Hier ont…..
- VERWAARLOOSD EN INTRIEST..
- Wanneer ophef belangrijker wordt dan beleid..
- UNODC beoordeelt Container Control Programme en verkent uit…..
- Ruzie tussen dorpsbewoners Witagron escaleert, verdachten a…..