你好! Ni hao, hallo (2)

China leer je niet alleen kennen in zijn tempels en musea, maar ook aan de eettafel. Tijdens een reis langs Beijing, Zhuhai, Dongguan en Shanghai staan geschiedenis, gastronomie en de historische band tussen China en Suriname centraal. Juist in de kleine restaurants waar vooral de lokale bevolking eet, blijkt hoeveel een maaltijd kan vertellen over een land en zijn cultuur.

Tekst en Kevin Headley

Op de tweede dag brengen we eerst een bezoek aan de Temple of Heaven. Het is de plek waar keizers baden voor een goede oogst, het mandaat van de hemel bevestigden en dienden als brug tussen hemel en aarde. Het is mooi om de eeuwenoude tempel van dichtbij te bezichtigen. Opvallend is ook hier de enorme drukte. Jongeren, ouderen en toeristen bezoeken de tempel, waardoor het een levendige plek is.

Voor de lunch gaan we dumplings eten. Het is een eenvoudige gelegenheid waar authentieke dumplinggerechten worden geserveerd. De smaken van de gerechten die worden geserveerd variëren van zout tot zuur, maar zijn zorgvuldig in balans. Daardoor zijn ze nergens te scherp, maar juist verrassend en aangenaam. Elke hap biedt weer een andere smaakbeleving.

In het restaurant ontmoeten we oud-ambassadeur Liu Guanren. Hij is drie keer uitgezonden naar Suriname en spreekt vloeiend Nederlands. Tijdens de maaltijd vertelt hij over zijn positieve ervaringen in Suriname en hoezeer hij het land nog altijd mist. Hij vindt het weer fijn om met enkele Surinamers te babbelen over van alles en nog wat.

Na de lunch is het tijd voor een bezoek aan het Museum of the Communist Party of China. Het gebouw is indrukwekkend groot. Binnen wordt de geschiedenis van China aan de hand van een chronologische tijdlijn verteld, verspreid over verschillende verdiepingen. ’s, schilderijen, historische voorwerpen, oude documenten en videobeelden brengen het verleden tot leven. Op verschillende plekken worden ook films vertoond en klinkt muziek, waaronder revolutionaire liederen uit het verleden. Een gids begeleidt de bezoekers en vertelt uitgebreid over de geschiedenis.

Wat direct opvalt, is weer het grote aantal bezoekers. Kinderen, jongeren, ouders en toeristen lopen in grote aantallen door het museum. Patrick Woei vertelt dat kennis van de geschiedenis een belangrijk onderdeel van de Chinese cultuur is. Kinderen leren al op jonge leeftijd over het verleden en bezoeken aan musea en erfgoedlocaties worden zowel door ouders als door scholen gestimuleerd. “Het is belangrijk om van het verleden te leren, zodat dezelfde fouten niet opnieuw worden gemaakt. Als je niet weet waar je vandaan komt, weet je ook niet wie je bent.”

Eén van de meest indrukwekkende onderdelen van het museum is de presentatie over de ‘Lange Mars’, de militaire terugtocht van het Chinese rode leger. Deze historische gebeurtenis is gevisualiseerd met een grootschalige animatie die een complete ruimte beslaat. Het is een indrukwekkende ervaring. De manier waarop China zijn geschiedenis presenteert, is opvallend. Er wordt fors geïnvesteerd in cultuur en erfgoed. Tegelijkertijd begint het al thuis: ouders stimuleren hun kinderen om belangstelling te hebben voor geschiedenis. Dat vraagt niet alleen om geld, maar vooral om betrokkenheid en inzet.

(lees verder onder de )

Voor het diner staat ons een bijzondere gastronomische ervaring te wachten. Bij aankomst in het restaurant worden we eerst gekleed in traditionele Chinese kleding. Daarna worden we meegenomen in een theatrale voorstelling waarin dans, muziek en projecties samenkomen. Een verteller leidt het verhaal via een geluidsband, afgewisseld met livemuziek en indrukwekkende licht- en beeldeffecten.

De gasten nemen plaats aan lange tafels aan weerszijden van een brede catwalk, die als podium voor de voorstelling diende. Muzikale optredens, met onder meer drums, fluit en verschillende snaarinstrumenten, wisselen elkaar af. Belichting, geluid en projecties vormen samen een indrukwekkend schouwspel.

Terwijl de voorstelling zich ontvouwt, worden de verschillende gangen van het diner geserveerd als onderdeel van de totale beleving. De afwisseling tussen muziek, dans en culinaire presentatie is zorgvuldig opgebouwd. Onze eerste gang is een ode aan tofu die gemaakt wordt van de sojaboon. Alhoewel tofu een allerdaags en simpel ingrediënt is, gaat er geen dag voorbij waarbij de Chinezen dankbaar zijn hiervoor.

Ook het tempo is uitstekend gekozen: niet zo snel dat je je moet haasten met eten, maar ook niet zo langzaam dat de aandacht voor de voorstelling verslapt. Het is Chinese fine dining op een bijzonder hoog niveau, waarbij niet alleen veel aandacht is besteed aan de gerechten, maar ook aan de complete beleving.

De totale ervaring duurde ongeveer anderhalf uur en liet zien dat dineren in China veel meer kan zijn dan een maaltijd: het is een samenspel van gastronomie, theater en eeuwenoude tradities.